Blessureleed

Een blessure is altijd overbelasting van een spier(groep), pees of gewricht.

De oorzaken van een blessure kunnen uiteenlopend zijn, maar vaak is de oorzaak bij het hardlopen een te grote en eenzijdige belasting en/of te weinig herstel en verkeerde of versleten schoenen. Te weinig trainen kan ook een oorzaak zijn van blessures. Als je bijv. maar één keer per week traint, je ‘begint’ dan eigenlijk telkens opnieuw, je bouwt niets op. Indien je dan toch pittige intervaltrainingen doet en/of je volgt toch een progressief schema dan overvraag je al snel je lichaam.

Als je regelmatig en afgestemd traint is de kans op blessures klein. Met afgestemd bedoel ik dat je afgestemd bent op de fysieke signalen. Je luistert dus goed naar je lichaam.

Desondanks is het helaas (heel) vaak zo dat je mentaal meer wilt dan je lichaam aankan.

Je spreekt dan over een disbalans tussen belasting en belastbaarheid en dus eigenlijk ook een disbalans tussen mentaal en fysiek. Er is geen -of niet voldoende- harmonie / afstemming.

Als je te graag wilt, negeer je bewust of onbewust de fysieke signalen. Je kunt zelfs flink gefrustreerd en boos reageren op de fysieke signalen en het totaal in de wind slaan.

Vaak is dat ook begrijpelijk als je bijvoorbeeld net lekker op dreef bent of als je naar een bepaald hardloopevenement toe aan het trainen bent.  

Eigenlijk is dat een prachtige gelegenheid om even los te laten (je verwachtingen en wilskracht in dit geval). Vervolgens beweeg je dan gewoon even mee met hoe het is en een echte blessure is dan in de kiem gesmoord. Dit kan wel een hele uitdaging zijn voor je innerlijke criticus en/of je innerlijke drammer natuurlijk. In de volksmond is dat dan ‘ego’ en die kan weleens heel veel macht hebben.

Helaas zie ik in werkelijkheid heel vaak dat de frustratie / het ego de overhand neemt. Er komt dan vaak een drammerig stemmetje in mensen naar boven. Die zegt zoiets als ‘Ja dáhag, ik ga gewoon lekker door hoor’. Dat gaat dan natuurlijk negen van de tien keer fout.

Vervolgens last het slachtoffer een (te) korte periode van rust in en gaat het dan gewoon weer proberen alsof er niets gebeurd is, net zoveel kilometers en dezelfde snelheid als altijd.

Dit patroon is helaas veelvoorkomend en is mijzelf ook niet vreemd. Ik heb vaak in die valkuil gelegen in mijn 33 jarige hardloopcarrière.

De moraal van het verhaal is dat je lichaam een signaal geeft dat het de belasting even niet kan hebben door bijvoorbeeld vermoeidheid, spanning en/of stress, verdriet, rouw, -te- grote trainingsbelasting, verkeerde voeding enz.

Even pas op de plaats maken is dan de grote wens van het lichaam. En als je daar in respectvolle afstemming mee bent dan is er natuurlijk helemaal geen probleem.

Het traject zou dan eigenlijk als volgt moeten zijn:

Wees je lichaam dankbaar voor het signaal wat gegeven wordt.

Luister naar die intelligentie, beweeg mee en neem voldoende rust. Beter een dag te veel dan een dag te weinig.

Je kunt ervoor kiezen om het betreffende lichaamsdeel te (laten) behandelen door bijvoorbeeld te koelen, te (laten) masseren (liefst door ondergetekende natuurlijk ;-), eens een paar keer wat eerder naar bed te gaan, even een paar dagen extra goed op je voedingspatroon te letten door gezonde(re) keuzes te maken enz.

Vervolgens ga je weer trainen. Je gaat de belastbaarheid weer geleidelijk en met geduld opvoeren aan de hand van een herstelschema. Vraag mij of je trainer (Fred, Jolanda of Martine) om zo’n schema. Uiteraard hangt het af van de betreffende aandoening hoe lang je dit schema zou moeten gaan volgen. Vraag gerust advies aan je trainer en/of ondergetekende.

Een veel gemaakte fout is om er direct weer volle bak tegenaan te gaan, in plaats van de belastbaarheid weer geleidelijk op te bouwen.

En uiteraard voor alles geldt: vraag je trainer om advies. Als hij of zij het niet weet dan weten ze zeker iemand die het wel weet.

Blijf er in elk geval niet mee lopen. Van de regen in de drup is dan het risico.
Want we willen natuurlijk allemaal lekker blijven hardlopen bij één van de mindful hardloop groepen, Loopgroep Westland, Start to run groep en / of yogarunning!

Runfun bij Biefit loopschool Westland! 

One thought on “Blessureleed

  1. Beste lezer,

    George allereerst, gefeliciteerd met de ruim opgezette school voor hardlopen, bewustwording, vitaliteit. Een belangrijk stuk naast o.a. een fijne sociale kring, een inkomen, een dak boven het hoofd en een doel om dagelijks (gedeeltelijk) te verwezelijken.

    In de running van alle dag kunnen niet-leuke situaties zich voordoen. Het is rustgevend/ontspannend om dan een manier te kennen om hier adequaat mee om te gaan. Loopschool Westland heeft mij hier enorm in geholpen; super.

    Met vriendelijke groet en het beste,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *